و دستور مي دهد او را که اطاعت خداوندي را در ظاهر چنان به جاي نياورد که عملش در نهان بر خلاف آن باشد. و هر کس که پنهان و آشکارش و کردار و گفتارش، مخالف يکديگر نباشد، قطعا امانت انسان بودن را ادا کرده و در عبادت اخلاص ورزيده است.
و دستور مي دهد او را که به جهت حاکميت، بر رعيت برتري نجويد، در نتيجه با مردم زيردست خود تعارض نکند و آنان را تکذيب نکند و از آنان اعراض ننمايد، زيرا آنان همگي برادران ديني و ياوران براي استيفاي حقوق مي باشند.
و به يقين براي تو در اين زکات بهره اي مقرر و حقي است معلوم و شرکايي است از مستمندان و فقراي ناتوان و ما حق تو را ادا خواهيم کرد. پس تو حقوق مردم مستحق را ادا کن و اگر ادا نکني قطعا روز قيامت از کساني خواهي بود که بيش از همه دشمن دارند. بدا به حال کسي که فقرا و بينواايان و دريوزه کنان و رانده شوندگان از جامعه و وامداران و در راه ماندگان، دشمن او در نزد خدا باشند.
و کسي که امانت را ناچيز شمارد و به آن خيانت کند و نفس و دين خود را از خيانت پاک نگرداند، قطعا ذلت و رسوايي را در دنيا به خود وارد ساخته و او در آخرت ذليل تر و رسواتر خواهد بود. و به يقين خيانت بر امت بزرگترين خيانت است و فريبکاري پيشوايان زشت ترين فريبکاري ها است والسلام.
