صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت بیست و ششم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
امْشِ بِدَائِكَ مَا مَشَى بِكَ .
درد خود را بسر ببر چندان كه او ترا راه مى برد (از پا نينداخته يعنى براى اندك بيمارى بسترى مشو).
