صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و پنجاه و نهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
الْوَفَاءُ لِأَهْلِ الْغَدْرِ، غَدْرٌ عِنْدَ اللَّهِ؛ وَ الْغَدْرُ بِأَهْلِ الْغَدْرِ، وَفَاءٌ عِنْدَ اللَّهِ.
وفا به مردم غدار (حيله گر و بي وفا) بي وفايي و مكرپردازي نزد خدا است و حيله گري و بي وفايي با مردم غدار وفاء در نزد خدا است .
