صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و پنجاه و پنجم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
الْحِدَّةُ ضَرْبٌ مِنَ الْجُنُونِ، لاَِنَّ صاحِبَها يَنْدَمُ، فَاِنْ لَمْ يَنْدَمْ فَجُنُونُهُ مُسْتَحْكِمٌ.
تندخویی نوعی از دیوانگی است، چون تندخو پشیمان می شود، و اگر نشود دلیل بر پا برجایی دیوانگی اوست.
