صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و پنجاه و پنجم
فراز
متن عربی
متن فارسی
الْحِدَّةُ ضَرْبٌ مِنَ الْجُنُونِ، لِأَنَّ صَاحِبَهَا يَنْدَمُ؛ فَإِنْ لَمْ يَنْدَمْ، فَجُنُونُهُ مُسْتَحْكِمٌ.
تندخويي نوعي از جنون است، زيرا شخص تندخو از كار خود پشيمان مي گردد و اگر ندامتي حاصل نكرد، پس جنون او مستحكم است .
