صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و پنجاه و پنجم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
الْحِدَّةُ ضَرْبٌ مِنَ الْجُنُونِ، لِأَنَّ صَاحِبَهَا يَنْدَمُ؛ فَإِنْ لَمْ يَنْدَمْ، فَجُنُونُهُ مُسْتَحْكِمٌ.
تندخويي نوعي از جنون است، زيرا شخص تندخو از كار خود پشيمان مي گردد و اگر ندامتي حاصل نكرد، پس جنون او مستحكم است .
