صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و پنجاه و چهارم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
یَابْنَ آدَمَ، کُنْ وَصِیَّ نَفْسِکَ فِی مَالِکَ، وَ اعْمَلْ فِیهِ مَا تُؤْثِرُ اَنْ یُعْمَلَ فِیهِ مِنْ بَعْدِکَ.
انفاق بجای وصیت:
اى فرزند آدم! تو خود وصى خویشتن در اموال خود باش و(امروز) به گونه اى درباره آن عمل کن که مى خواهى پس از تو (مطابق وصیتت) عمل کنند.
