صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و چهل و هشتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
صِحَّةُ الْجَسَدِ مِنْ قِلَّةِ الْحَسَدِ .
-درستى تن از كمى رشك بردن است (زيرا غمّ و اندوه بيمارى آرد، و رشكبر به اندوه بسيار گرفتار و از تندرستى بى بهره است).