صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و چهل و ششم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
إِحْذَرُوا نِفَارَ النِّعَمِ، فَمَا کُلُّ شَارِدٍ بِمَرْدُودٍ.
قدر نعمت:
از فرار کردن (و رمیدن) نعمت ها برحذر باشید که هر فرارکننده اى بازنمى گردد.
