صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و چهل و چهارم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
إِنَّ لِلَّهِ فِي كُلِّ نِعْمَةٍ حَقّاً فَمَنْ أَدَّاهُ زَادَهُ مِنْهَا وَ مَنْ قَصَّرَ فِيهِ خَاطَرَ بِزَوَالِ نِعْمَتِهِ .
خدا را در هر نعمتى حقى است، هر كه آن حق از عهده برون كند خدا نعمت را بر او افزون كند و آن كه در آن كوتاهى روا دارد خود را در خطر از دست شدن نعمت گزارد.
