صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و چهل و چهارم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
إِنَّ لِلَّهِ فِي كُلِّ نِعْمَةٍ حَقّاً؛ فَمَنْ أَدَّاهُ زَادَهُ مِنْهَا، وَ مَنْ قَصَّرَ فِيهِ خَاطَرَ بِزَوَالِ نِعْمَتِهِ.
برای خدا در هر نعمتی حقّی است. پس هرکس آن حق را ادا کرد، به آن نعمت اضافه شد و اگر در ادای آن حق کوتاهی ورزید ، به خطر زوال نعمت دچار شد.
