صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و سی و هفتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
إِنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللّهَ رَغْبَةً فَتِلْکَ عِبَادَةُ التُّجَّارِ. وَ إِنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللّهَ رَهْبَةً فَتِلْکَ عِبَادَةُ الْعَبِیدِ. وَ إِنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللّهَ شُکْراً فَتِلکَ عِبَادَةُ الْاَحْرَارِ.
گروهى خدا را از روى رغبت و میل (به بهشت) پرستش کردند، این عبادت تاجران است. وعدّه اى از روى ترس او را پرستیدند و این عبادت بردگان است . و جمعى دیگر خدا را براى شکر نعمت ها (و این که شایسته عبادت است) پرستیدند، این عبادت آزادگان است.
