جز اين نيست که مردم را ارکان اوليه گلي که از آن آفريده شده اند، از يکديگر جدا کرده است. توضيح اين که مردم پيش از خلقت، پاره اي از زمين شوره و شيرين و سخت و نرم بودند. آنان به اندازه نزديکي ماده اوليه خلقتشان (زمين) به يکديگر و به قدر اختلافي که در نسبت با آن زمين داشته اند، همسان مي باشند.

پس آنکه خوش منظر است، عقلش ناقص است و آنکه قامت کشيده دارد کوته همت است. کسي که داراي عمل پاکيزه است چهره اي زشت دارد و آنکه قامتي کوتاه دارد، زيرک و هشيار است. انساني که طبيعتش احسانگر است، تصنع کردنش ناخوشايند است. و آن کس که قلبش سرگشته است، تعقلش آشفته است و آدم خوش زبان داراي دلي آهنين است.