آگاه باشيد، زبان پاره اي از انسان است، هنگامي که زبان امتناع کند (بند آيد) از سخن گفتن ناتوان گردد و موقعي که زبان به فعاليت بيفتد، سخن گفتن مهلت به آن ندهد. و قطعي است، ماييم فرمانروايان کلام که ريشه ها و رگهاي آن در ما روييده و شاخه هايش بر ما خميده است.

و بدانيد، خدا به شما رحمت کناد، شما در روزگاري زندگي مي کنيد که گوينده حق اندک و زبان براي راستگويي کند است، و کسي که ملتزم به حق است خوار شمرده مي شود. مردم اين زمان، گرفتار گناهند و چرب زباني و تملق در ميانشان شايع است. جوانشان بدخلق و خشن است و پيرشان گنهکار، عالمشان منافق و قاري (زاهدشان) در محبت رياکار. کوچک ايشان بزرگشان را تعظيم نمي کند و توانگرشان فقير را در معيشت ياري نمي کند.