صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و سی و سوم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
لاتَدْعُوَنَّ اِلى مُبارَزَة، وَ اِنْ دُعيتَ اِلَيْها فَاَجِبْ، فَاِنَّ الدّاعِىَ اِلَيْها باغ ، وَ الْباغِىَ مَصْـرُوعٌ.
کسی را به مبارزه مطلب، و اگر تو را به مبارزه خواستند قبول کن، چرا که خواهان مبارزه ستمکار است، و ستمکار افتاده بر خاک است.
