خطبه دویست و سی و دوم

فراز

متن عربی

متن فارسی

خطبه دویست و سی و دوم

از سخنان آن حضرت است در این سخن وضع خود را پس از هجرت پیامبر صلّى اللّه علیه وآله و ملحق شدن به آن حضرت بیان مى کند

   فراز

متن عربی

متن فارسی

1

فَجَعَلْتُ اَتْبَعُ مَأْخَذَ رَسُولِ اللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ، فَاَطَاُ ذِكْرَهُ حَتَّى انْتَهَيْتُ اِلَى الْعَرَجِ. (فى كَلام طَويل) (قَوْلُهُ عَلَيْهِ السَّلامُ: «فَاَطَاُ ذِكْرَهُ» مِنَ الْكَلامِ الَّذى رُمِىَ بِهِ اِلى غايَتَىِ الاْيجازِ وَالْفَصاحَةِ. اَرادَ اَنّى كُنْتُ اُعْطى خَبَرَهُ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ مِنْ بَدْءِ خُرُوجى اِلى اَنِ انْتَهَيْتُ اِلى هذَا الْمَوْضِع ِ. فَكَنى عَنْ ذلِكَ بِهذِهِ الْكِنايَةِ الْعَجيبَةِ.)

خود را در مسیرى قرار دادم که رسول خدا صلّى اللّه علیه وآله رفته بود، همه جا گام به یاد او مى نهادم تا به منطقه عَرَج رسیدم.(این سخن از یک کلام طولانى گرفته شده) (کلام آن حضرت: «فَأطَاُ ذِکرَه» سخنى است در نهایت اختصار و فصاحت.منظور حضرت این است که من از ابتداى بیرون شدنم از مکه تا رسیدن به منطقه عرج از آن حضرت صلّى اللّه علیه وآله خبر مى گرفتم. و از آن معنى با این کنایه شگفت یاد کرده است.)

ما از کوکی ها برای بهبود کارکردن شما با سایت استفاده می کنیم. با استفاده از این سایت شما استفاده ما از کوکی ها را پذیرفته اید.
برای دیدن محصولات که دنبال آن هستید تایپ کنید.