صفحه اصلی » نهج البلاغه » نهج البلاغه ترجمه استاد مکارم شیرازی » خطبه دویست و سی و دوم
فراز
متن عربی
متن فارسی
إِنَّ هذَا الْمَالَ لَیْسَ لِی وَ لا لَکَ، وَ إِنَّما هُوَ فَیْءٌ لِلْمُسْلِمِینَ، وَ جَلْبُ أسْیَافِهِمْ، فَإِنْ شَرِکْتَهُمْ فِی حَرْبِهِمْ، کانَ لَکَ مِثْلُ حَظِّهِمْ، وَ إِلَّا فَجَنَاةُ أَیْدِیهِمْ لا تَکُونُ لِغَیْرِ أَفْوَاهِهِمْ.
بى شک این مال نه حق من است و نه حق تو، غنیمتى است مربوط به مسلمانانى که با شمشیرهایشان به دست آمده است، اگر تو در نبرد آنان شرکت کرده بودى سهمى همانند آنان داشتى، و گرنه دست چین آن ها براى غیر دهان آنان نخواهد بود!
