صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و سی و یکم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
مَنْ أَطَاعَ التَّوَانِيَ ضَيَّعَ الْحُقُوقَ
هر كه (در كارها) سستى نمايد بهره ها را از دست مى دهد،
2
وَ مَنْ أَطَاعَ الْوَاشِيَ ضَيَّعَ الصَّدِيقَ .
و كسيكه به گفتار سخن چين (دو بهم زن) گوش دهد دوست (خويش) را از دست مى دهد.
