وصيت من براي شما اينست که هيچ چيزي را به خدا شريک قرار ندهيد و سنت محمد (صلي الله عليه و آله) را تباه نسازيد. اين دو ستون محکم دين (توحيد و محافظت بر سنت پيامبر) را بر پا داريد و اين دو چراغ را روشن نگهداريد، تا در نتيجه توبيخ از شما دور باشد.

من ديروز يار شما بودم و امروز وسيله عبرت شما هستم و فردا از شما جدا خواهم گشت. اگر من از اين ضربت جانکاه جان سالم به در ببرم، خود ولي خون خويشتنم و اگر رخت از اين دنيا بربندم، مرگ بالاخره وعده گاه من است. و اگر قاتلم را عفو کنم، عفو وسيله تقرب من به خدا و براي شما ثواب است. پس قاتل مرا عفو کنيد. (آيا نمي خواهيد خدا شما را عفو کند).

سوگند به خدا، هيچ چيزي از مرگ بر سرم نتاخته است که من از آن کراهت داشته باشم و آن را ناشناخته و منکر تلقي کنم. موضع من در برابر مرگ، مانند کسي بود که نزديک به مقصدش بود و به آن رسيد و جوينده اي بود که مطلوب خود را دريافت (و آنچه که نزد خدا است براي نيکوکاران بهتر از همه چيز است).