صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و بیست و نهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
كَفَى بِالْقَنَاعَةِ مُلْكاً وَ بِحُسْنِ الْخُلُقِ نَعِيماً سُئِلَ ( عليه السلام ) عَنْ قَوْلِهِ تَعَالَى فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً فَقَالَ :هِيَ الْقَنَاعَةُ.
قناعت براي به دست آوردن ملك، كافي است و نيز براي وصول به نعمتها اخلاق نيكو كفايت مي كند .و از آن حضرت (علیه السلام) پرسيده شد: معناي اين آيه شريفه (ما او را با يك حيات پاكيزه، زنده نگهداريم) چيست؟ فرمود: اين زندگي پاكيزه قناعت است .
