صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و بیست و نهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
«فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً» فَقالَ: – هِـىَ الْقَناعَـةُ.
«بنده شایسته را حیات پاکیزه دهیم» پرسیدند، فرمود: حیات پاکیزه قناعت است.
