صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و بیست و ششم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
الطَّامِعُ فی وَثَاقِ الذُّلِّ.
آفت طمع ورزی:
طمع کار در بند ذلت گرفتار است.
