پدر و مادرم به فداى تو باد اى رسول خدا همانا به مرگ تو بريده شد چيزيكه با مرگ ديگران (پيغمبران) بريده نگرديد از نبوّت و احكام الهى و اخبار آسمانى (زيرا بعد از هر پيغمبرى به پيغمبر پس از او وحى نازل مى‏ شد، ولى چون تو خاتم پيغمبرانى بعد از وفات تو بكسى وحى نازل نمى‏ شود، و در مصيبت خود) خصوصيّت داشته و يگانه هستى بطوريكه از ديگر مصيبتها تسليت دهنده مى‏ باشى (چون مصيبت تو از هر مصيبتى بزرگتر است) و (بر اثر رحلت خود از دنيا) عموميّت دارى بطوريكه مردم در (ماتم) تو يكسانند (هيچكس در اين مصيبت بى‏ اندوه نيست)

و اگر امر به شكيبايى و نهى از ناله و فرياد و فغان نفرموده بودى هر آينه (در فراق تو) سر چشمه‏ هاى اشك چشم را (با گريه بسيار) خشك مى‏ كرديم، و درد و غمّ پيوسته و حزن و اندوه هميشه باقى بود، و خشك شدن اشك چشم و دائمى‏  بودن حزن و اندوه در مصيبت تو كم است ولى مرگ چيزى است كه بر طرف نمودن آن ممكن نبوده دفع آن غير مقدور است،

پدر و مادرم به فداى تو باد، ما را از نزد پروردگارت بياد آورده در خاطر خويش نگاه‏دار (ما را فراموش نكرده‏ آمرزش گناهانمان را از حقّ تعالى بخواه).