صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و بیست و سوم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
مَنْ كَسَاهُ الْحَيَاءُ ثَوْبَهُ لَمْ يَرَ النَّاسُ عَيْبَهُ.
هر كس كه حيا لباس به او بپوشاند، مردم عيب او را نبينند.
