صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و بیست و دوم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
مَنْ كَساهُ الْحَياءُ ثَوْبَهُ لَمْ يَرَالنّاسُ عَيْبَهُ.
حیا جامه اش را بر هر کس بپوشاند مردم عیبش را نبینند.
