صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و بیست و یکم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
بِئْسَ الزَّادُ إِلَى الْمَعَادِ، الْعُدْوَانُ عَلَى الْعِبَادِ.
بدترین توشه آخرت:
بدترین توشه براى آخرت ستم به بندگان (خدا) است.
