صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و بیست و یکم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
بِئْسَ الزَّادُ إِلَى الْمَعَادِ الْعُدْوَانُ عَلَى الْعِبَادِ .
ستم راندن بر بندگان بدترين توشه است براى آن جهان.