صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و بیستم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
لَیْسَ مِنَ الْعَدْلِ الْقَضَاءُ عَلَى الثِّقَةِ بِالظَّنِّ.
قضاوت با ظن وگمان:
داورى درباره افراد مورد اطمینان، با تکیه بر گمان، رسم عدالت نیست.
