صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و بیستم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
بِئْسَ الزّادُ اِلَى الْمَعادِ الْعُدْوانُ عَلَى الْعِبادِ.
ستم بر بندگان توشه بدی برای جهان آخرت است.
