صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت بیست و دوم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
لَنَا حَقٌّ، فَإِنْ أُعْطِینَاهُ. وَ إِلَّا رَکِبْنَا أَعْجَازَ الْاِبِلِ . وَ إِنْ طَالَ السُّرَى.
تضییع حق
مارا حقى است که اگر به ما داده شود (آزادیم). و الّا (همچون اسیران وبردگانى خواهیم بود که) در عقب شتر سوار خواهیم شد. هرچند حرکت آن شتر زمانى طولانى در تاریکى بگذرد.