خطبه دویست و نوزدهم

فراز

متن عربی

متن فارسی

خطبه دویست و نوزدهم

و از سخنان آن حضرت است چون به طلحه و عبدالرحمن بن عتاب ابن اسيد كه در نبرد جمل كشته افتاده بودند، گذشت

   فراز

متن عربی

متن فارسی

1

لَقَدْ أَصْبَحَ أَبُو مُحَمَّدٍ بِهَذَا الْمَكَانِ غَرِيباً أَمَا وَ اللَّهِ لَقَدْ كُنْتُ أَكْرَهُ أَنْ تَكُونَ قُرَيْشٌ قَتْلَى تَحْتَ بُطُونِ الْكَوَاكِبِ أَدْرَكْتُ وَتْرِي مِنْ بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ وَ أَفْلَتَتْنِي أَعْيَانُ بَنِي جُمَحَ لَقَدْ أَتْلَعُوا أَعْنَاقَهُمْ إِلَى أَمْرٍ لَمْ يَكُونُوا أَهْلَهُ فَوُقِصُوا دُونَهُ .

ابومحمد در اينجا غريب مانده است. به خدا خوش نداشتم قريش كشته زير تابش ستارگان افتاده باشند. كين خود را از بنى عبد مناف گرفتم، و سر كردگان بنى جمح از دستم گريختند آنان براى كارى كه درخور آن نبودند گردن افراشتند. ناچار گردنهاشان شكسته، دست باز داشتند.

ما از کوکی ها برای بهبود کارکردن شما با سایت استفاده می کنیم. با استفاده از این سایت شما استفاده ما از کوکی ها را پذیرفته اید.
برای دیدن محصولات که دنبال آن هستید تایپ کنید.