صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و سیزدهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
أَغْضِ عَلَى الْقَذَى وَ الْاَلَمِ تَرْضَ أَبَداً.
چشم خود را بر خاشاک و رنج ها فرو بند تا همیشه راضى باشى.
