صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و سیزدهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
أَغْضِ عَلَى الْقَذَى وَ الْأَلَمِ تَرْضَ أَبَداً.
بر آنچه چشمت را بيازارد و نيز بر درد تحمل كن، در غير اين صورت هرگز از حوادث زندگي خرسند نخواهي بود .
