صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و دوازدهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
بِئْسَ الزَّادُ إِلَى الْمَعَادِ الْعُدْوَانُ عَلَى الْعِبَادِ.
بد توشه اى است براى روز رستخيز ستم كردن بر بندگان.
