صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و دوازدهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
اَغْضِ عَلَى الْقَذى وَ اِلاّ لَمْ تَرْضَ اَبَداً.
از آزار وجفای اهل دنیا چشم بپوش وگرنه هرگز خشنود نخواهی شد.
