صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت بیست و یکم
فراز
متن عربی
متن فارسی
قُرِنَتِ الْهَيْبَةُ بِالْخَيْبَةِ وَ الْحَيَاءُ بِالْحِرْمَانِ وَ الْفُرْصَةُ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِ فَانْتَهِزُوا فُرَصَ الْخَيْرِ.
ترس و هراس، همراه نوميدي است و شرمندگي با محروميت، و فرصتها مانند ابر در گذر است و فرصتهاي خير را غنيمت بشماريد.
