صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت بیست و یکم
فراز
متن عربی
متن فارسی
قُرِنَتِ الْهَیْبَةُ بِالْخَیْبَةِ وَالْحَیَاءُ بِالْحِرْمَانِوَالْفُرْصَةُ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِ فَانْتَهِزُوا فُرَصَ الْخَیْرِ.
ترس (نابجا) با ناامیدى مقرون است . و کم رویى با محرومیت همراه. فرصت ها همچون ابر در گذرند؛ ازاین رو،فرصت هاى نیک را غنیمت بشمارید (و پیش از آن که از دست برود، از آن استفاده کنید).
