صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و هفتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
إِنْ لَمْ تَکُنْ حَلِیماً فَتَحَلَّمْ؛ فَإِنَّهُ قَلَّ مَنْ تَشَبَّهَ بِقَوْمٍ،إِلَّا أَوشَکَ أَنْ یَکُونَ مِنْهُمْ.
راه آورد همراهی با خوبان:
اگر حلیم و بردبار نیستى خود را به بردبارى وادار کن (و همانند حلیمان عمل کن) زیرا کمتر شده است که کسى خود را شبیه قومى کند و سرانجام از آنان نشود.
