صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و ششم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
أَوَّلُ عِوَضِ الْحَلِيمِ مِنْ حِلْمِهِ أَنَّ النَّاسَ أَنْصَارُهُ عَلَى الْجَاهِلِ.
نخستين عوض بردبار از بردبارى خود آن بود كه مردم برابر نادان يار او بوند.
