صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و ششم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
أَوَّلُ عِوَضِ الْحَلِيمِ مِنْ حِلْمِهِ أَنَّ النَّاسَ أَنْصَارُهُ عَلَى الْجَاهِلِ.
نخستين پاداشي كه آدم بردبار از بردباری خود مي برد، اين است كه مردم ياران او هستند به ضرر نادان .
