صفحه اصلی » نهج البلاغه » خطبه دویست و پنجم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
اَيُّهَا النّاسُ، اِنَّهُ لَمْ يَزَلْ اَمْرى مَعَكُمْ عَلى ما اُحِبُّ حَتّى نَهِكَتْكُمُ الْحَرْبُ، وَ قَدْ وَاللّهِ اَخَذَتْ مِنْكُمْ وَ تَرَكَتْ، وَ هِىَ لِعَـدُوِّكُـمْ اَنْهَـكُ .
اى مردم، همیشه با شما برنامه ام به طور دلخواهم بود تا جنگ شما را ناتوان کرد، سوگند به خدا جنگ عده اى از شما را گرفت و گروهى را باقى گذاشت، و حال اینکه دشمنانتان را بیشتر ناتوان نمود.
2
لَقَدْ كُنْتُ اَمْسِ اَميراً فَاَصْبَحْتُ الْيَوْمَ مَأْمُوراً، وَ كُنْتُ اَمْسِ ناهِياً فَاَصْبَحْتُ الْيَوْمَ مَنْهِيّاً!
دیروز امیر بودم و امروز مأمور گشته ام، دیروز نهى مى کردم و امروز نهى مى شوم!
3
وَ قَدْ اَحْبَبْتُمُ الْبَقاءَ، وَ لَيْسَ لى اَنْ اَحْمِلَكُمْ عَلى ما تَكْرَهُونَ.
شما عاشق زنده ماندن هستید، و مرا نمى رسد که شما را به کارى که میـل نـداریـد وادار کنـم .
