صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و پنجم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
مَنْ لَانَ عُودُهُ كَثُفَتْ أَغْصَانُهُ .
آنكه چوب درختش نرم باشد (خلق و خويش نيكو است) شاخهاى او (دوستانش) فراوان مى باشد.
