صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و پنجم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
كُلُّ وِعَاءٍ يَضِيقُ بِمَا جُعِلَ فِيهِ إِلَّا وِعَاءَ الْعِلْمِ فَإِنَّهُ يَتَّسِعُ بِهِ.
هر ظرفي از محتوايي كه در آن قرار داده مي شود، پر مي گردد مگر ظرف علم كه هر چه محتوي در آن افزوده شود، بر ظرفيتش بيفزايد .
