صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت بیستم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
قُرِنَتِ الْهَيْبَةُ بِالْخَيْبَةِ، وَ الْحَياءُ بِالْحِرْمانِ. وَالْفُرْصَةُ تَمُرُّ مَرَّ السَّحابِ، فَانْتَهِزُوا فُرَصَ الْخَيْرِ.
ترس قرین یأس، و کم رویی همراه با محرومیت است. فرصت به مانند ابر گذرا می گذرد، پس فرصت های نیک را غنیمت دانید.
