خداوند پیامبرش را زمانى مبعوث کرد که نه نشانه اى (از دین و ایمان) برپا بود، نه چراغ هدایتى روشن، و نه طریق حقى آشکار.

اى بندگان خدا! شما را به تقواى الهى سفارش مى کنم و از دنیاى فریبنده برحذر مى دارم، زیرا سرایى است ناپایدار، و جایگاه سختى و مشقت است، ساکنانش آماده سفر و مقیمانش ناگزیر از جدایى از آن هستند. ساکنان دنیا همچون سرنشینان یک کشتى اند که در دل اقیانوس عمیقى گرفتار امواج کوبنده و سنگینى شده و پیوسته طوفان ها و امواج، آن ها را مضطرب مى سازد. (و سرانجام آن کشتى در هم مى شکند) گروهى از سرنشینانش غرق و هلاک مى گردند و بعضى که نجات مى یابند (و به قطعاتى از چوب هاى کشتى مى چسبند) بادها آن ها را به این سو و آن سو مى برند و بر فراز امواج هولناک مى کشند (و چندین بار مى میرند و زنده مى شوند تا به ساحل برسند) آن ها که غرق شده اند بازیافتنشان ممکن نیست و آن ها که نجات یافته اند نیز در شرف هلاکت اند.

اى بندگان خدا! هم اکنون (به هوش باشید و) اعمال صالح انجام دهید، در حالى که زبان ها آزاد، بدن ها سالم، اعضا و جوارح نرم و آماده، میدان عمل وسیع، و فرصت باقى است. (آرى) پیش از آن که این فرصت از دست برود و مرگ فرارسد (از آن بهره گیرید)؛ نزول مرگ را حق بشمرید و در انتظار آن (در آینده دوردست) نباشید.