خداوند سبحان پيامبر اکرم (صلي الله عليه و آله )را به پيامبري برانگيخت. در آن هنگام نه نشانه اي از دين بر پا بود و نه چراغي روشنگر و نه طريق و مسيري واضح.

اي بندگان خدا، شما را به تقواي الهي توصيه مي کنم و شما را از دنيا برحذر مي دارم، زيرا اين دنيا خانه اي است که بايد از آن برون رفت و جايگاه تيرگي هاست. ساکنش کوچ کننده است و قرار گرفته در آن جدا شونده از آن. اين دنيا مردمش را چونان کشتي که در معرض فراز و نشيب امواج است و بر لبه گردابها که بادهاي تندوز در پهنه دريا آن را به تکاپو وامي دارد (در آن هنگام که کشتي بان دست از مقاومت در برابر حمله هاي بي امان امواج برمي دارد و ساکنان کشتي را به چنگال اجل مي سپارد) برخي از کشتي نشينان را در دريا غرق نموده، آنان را به هلاکت مي رساند.

از آنان کسي است که از لابلاي امواج نجات پيدا مي کند. بادهاي درياي با دامن هاي خود، او را از پهلويي به پهولي ديگر مي غلتاند و در فراز و نشيبهاي هولناک امواج قرار مي دهد. آن کس که در آن مهلکه بميرد، قابل برگشت نيست و آن کس که از آن نجات پيدا کند بالاخره سرنوشت نهايي اش مرگ خواهد بود.

اي بندگان خدا، هم اکنون بدانيد (يا عمل کنيد) (و لحظات عمر را غنيمت بشماريد) در حالي که زبان ها براي گفتن آزاد است و بدن ها براي کوشش تندرست و اعضاي بدن نرم و قابل انعطاف (براي حرکت در وصول به مقاصد) و طريق براي بازگشت به خيرات باز و ميدان براي تکاپو پهن و وسيع، پيش از فوت فرصت و ورود مرگ به خود بقبولانيد فرود آمدن مرگ را و در انتظار ورودش نباشيد.