صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت صد و نود و چهارم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
مَتَى أَشْفِی غَیْظِی إِذَا غَضِبْتُ؟ أَحِینَ أَعْجِزُ عَنِ الْاِنْتِقَامِ فَیُقَالُ لِی: لَوْ صَبَرْتَ؟ أَمْ حِینَ أَقْدِرُ عَلَیْهِ فَیُقَالُ لِی: لَوْعَفَوْتَ.
انتقام یا صبر و عفو؟:
من چه زمانى آتش خشمم را فرو نشانم؟ آیا هنگامى که از انتقام، ناتوانم که به من مى گویند: اگر صبر کنى (تا توانا شوى) بهتر است یا هنگامى که قادر بر انتقامم که به من گفته مى شود: اگر عفو کنى بهتر است؟