صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت صد و هشتاد و پنجم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
لِلظّالِمِ الْبادى غَداً بِكَفِّهِ عَضَّةٌ.
آن که ابتدا به ستم می کند فردا دستش را به دندان می گزد.
