صفحه اصلی » نهج البلاغه » خطبه صد و هشتاد و یکم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
اُسْكُتْ! قَبَّحَكَ اللّهُ يا اَثْرَمُ، فَوَاللّهِ لَقَدْ ظَهَرَ الْحَقُّ فَكُنْتَ فيهِ ضَئيلاً شَخْصُكَ، خَفيّاً صَوْتُكَ، حَتّى اِذا نَعَرَ الْباطِلُ نَجَمْتَ نُجُـومَ قَـرْنِ الْماعِزِ.
ساکت باش، خدا رویت را سیاه کند اى بى دندان! به خدا قسم حق آشکار شد در حالى که تو بى مقدار بودى و صدایت آهسته، تا وقتى که باطل عربده کشید آن گاه چون شاخ بز نر به سرعت ظاهر شدى.