راى سران شما يكى شد كه دو مرد را به داورى پذيرند و از آن دو پيمان گرفتيم كه قرآن را لازم گيرند، و فراتر از حكم آن نگزينند. و زبان ايشان با قرآن باشد، و دلشان پيرو حكم آن. اما آن دو از حكم قرآن سر پيچيدند، و حق را واگزاردند، حالى كه آن رامى ديدند. هواى آنان بيرون شدن از راه راست بود، و خوى ايشان كجروى  و مخالفت با آنچه رضاى خداست . شرط ما با آنان اين بود كه حكمشان به عدالت باشد و كارشان به حقيقت، و اين پيش از آن بود كه آن دو تن رايى چنان نادرست زنند و حكمى چنان ستمكارانه كنند. ما به كار خويش ايمان داريم، و كنون كه آن دو از راه حق برون رفتند و حكمى بر خلاف آنچه بايد دادند  به داورى آنان وقعى نمى گذاريم .