اي مردمي که مورد غفلت نيستند و اي رهاکنندگان دستورات الهي که مسوولند.

چه شده است که شما را از خدا گريزان و به سوي غير خدا راغب مي بينم. گويي آن چهارپايانيد که شبان، آنها را شبانگاه به چراگاهي آلوده به وبا و آبشخوري دردخيز ببرد! و جز اين نيست که به آن چهارپايان (مانند گوسفندان) تا مدتي علف خورانده مي شود در حالي که آنها نمي دانند مقصود از آن تغذيه و فربه ساختن آنها چيست.

اگر به آنها نيکويي شود، يک روز خود را همه روزگار عمر خود پندارند و سير شدنشان را همه مرام و مقصدشان. سوگند به خدا: اگر بخواهم درباره خروج و دخول و همه شوون زندگي به هر يک از شما خبر مي دهم. ولکن مي ترسم درباره من به جهت مقايسه با رسول خدا (صلي الله عليه و آله )کفر بورزديد.

آگاه باشيد، من اينگونه اسرار را به کسي که مورد اطمينان است، ابلاغ مي نمايم و سوگند به خدايي که رسول خدا (صلي الله عليه و آله )را بر حق انتخاب نمود و او را بر تمام مخلوقات برگزيد، سخن نمي گويم مگر راست.

آن رسول گرامي وقوع همه آن اسرار را براي من تعهد فرموده است، همچنين به من خبر داده است هلاکت هر کسي را که هلاکت خواهد گشت و نجات هر کس را که نجات خواهد يافت و همچنين سرنوشت امر زمامداري را نيز براي من اعلام فرموده است. رسول خدا (صلي الله عليه و آله )هيچ چيز را که بر سر من خواهد گذشت رها نکرد مگر اين که به گوشم فرو خواند و براي من اعلام نمود.

اي مردم، سوگند به خدا، من هرگز شما را به اطاعتي تحريک نمي کنم، مگر اين که خودم در عمل به آن از شما سبقت مي گيرم و شما را از معصيتي نهي نمي کنم مگر اين که خودم پيش از شما، از آن اجتناب مي نمايم.